Circulus

Grupa powstała w 1997 roku. Skład zespołu często się zmieniał, a kontrakt z poważną wytwórnią płytową udało nam się podpisać dopiero po dziewięciu latach istnienia. Tak się dzieje, kiedy tworzy się muzykę tak mało popularną jak nasza.

Podoba mi się brzmienie średniowiecznych instrumentów, a także specyficzny dla tej muzyki rytm. Niczego nie można porównać z brzmieniem katarynki, z czystym dźwiękiem lutni, czy pełnym smutku zawodzeniem rogu. Noszenie ubrań z epoki jest tylko dodatkiem. Powiedzmy, że pozwala zwrócić na siebie uwagę i lepiej wczuć się w klimat.

Jakieś szesnaście lat temu postanowiłem nauczyć się grać na renesansowej lutni. Gdy mój repertuar był już wystarczająco bogaty, dołączyłem do zespołu, który grał muzykę pochodzącą z okresu od 1580 do roku 1620. Będąc w tym zespole nauczyłem się grać na cytrze z metalowymi strunami. Obecnie lubię również grać na banjo, skrzypcach, na tureckich instrumentach o nazwie saz i zither. Właściwie fascynuje mnie każdy instrument, który posiada struny. Niestety na koncertach wciąż gram na gitarze... Jest to instrument ze struną G przestrojoną do F# i z kapodasterem umieszczonym na trzecim progu. Traktuje tę gitarę bardziej jak lutnię. Najczęściej gram na gitarze Epiphone Sorrento z 1967 roku i używam wzmacniacza Fender Vibrolux z lat 60. Bardzo sobie cenię stary sprzęt. Jeśli chodzi o efekty, to używam Small Stone i Big Muff oraz samplera Boss DD6. To najlepsza zabawka, jaką kiedykolwiek miałem.

Owszem, często uczę utworów Green Day, bo są ostatnio bardzo popularne. Niektórzy moi uczniowie chcą, żebym nauczył ich swoich własnych kompozycji, które są w większości w tonacji D-moll. Cieszy mnie to, że ludzie chcą grać folk lub prog.

Wielu muzyków ma zbyt poważne podejście do siebie i do muzyki, której są twórcami. To niedobrze. Wydaje im się, że jest jakaś linia, której nie powinni przekroczyć, ale to bardzo ograniczające podejście. Powinni wyzbyć się wszelkich uprzedzeń, a staną się naprawdę wolni!