Groov (Drown My Day)

Siemano Groov. Jesteśmy świeżo po dniu dziecka, dostałeś jakieś klocki? A może żelki? Lub co najważniejsze, kilka ciepłych słów odnośnie nowego materiału?

Od nieznajomych? Uff, stajesz się osobą medialną. Niedobrze tak rozdawać swój numer nieznajomym. Byle by z tego nic złego nie wynikło. Faktycznie, materiał jest co najmniej dobry jak na rodzime warunki, choć dziś widziałem ciekawy wpis na metalsucks, że z deathcorem to macie raczej mało wspólnego, a co więcej, to że nosisz full capa i koszulkę Parkway Drive już samo przez się nie czyni Cię deathcore'owcem. O komentarzach odnośnie muzy już nawet nie wspominając, bo jak do tej pory nie słyszałem jeszcze o generic polish deathcore'owym bandzie, a o czwartej fali deathcore'a (nurtu, co nie ma nawet dekady) tym bardziej. Śmieszne to, żałosne właściwie, ale jako, że nie ma złego PR - w sumie można się pocieszyć.

Dokładnie. Zresztą, umownie posiłkować się można terminem stricte death metalowym tyle, że w nowoczesnych ramach i nikt płakać nie powinien. Przykładowo Carnifex śmiało  taguje sam siebie jako zespół death metalowy, a Suicide Silence o zgrozo, jako heavy metal, bo łatki mają gdzieś tam w poważaniu, gdzie i Ty również.  Ja za to przyznam Ci się, że na ten akurat serwis nie zaglądam, a wręcz zdziwiony jestem dystansem redaktorów tego portalu, nie mówiąc już o ich wybujałym ego. To nie dziwne, że jak się ma XXXXX kapel deathcore na metr kwadratowy to potem bluzgają po byle czym (dosłownie, ale to nie zniewaga dla Twojego zespołu). Dziwne to, właściwie to strasznie mnie to frapuje - bo tam, jak zresztą sam pewnie zauważasz, nurt ten staje się nieco (!) wyeksploatowany, a pałeczkę przejmują Brytole. My zaś Polacy, jak do tej pory nie mieliśmy zbytnio się czym w tej materii pochwalić, to też raczej usilnie takie akty promujemy - bo to nasze własne, co ważne - dobre.

Wiesz, nie była i nie będzie po potencjalny krajowy metalhead patrzy jeszcze na świat i muzę w ogóle przez pryzmat krajowych death/black metalowych (świetny zresztą, zwłaszcza w undergroundzie) aktów, które jednak z trendami i ruchami na światowej scenie mają zajebiście mało wspólnego. Bida z nędzą, a gdy widzi się te wszystkie internetowe flame"y i haterstwo szerzące się wszem i wobec bo to nie hardcore, albo co gorsza - nie metal to już w ogóle ręce i cycki opadają. Brytole idą w stronę progressive, to dobrze z jednej, a źle z drugiej strony bo to tak właściwie nie do końca deathcore. Zależy kto i czego oczekuje. Widzisz przykładowo w naszym kraju zespołem, który przetarł szlaki był jest i będzie Frontside wraz z Alienacją i Faust Again (tu deathcore'a nie było, ale był konkretny metalcore) i jak widać po dziś dzień się to nie do końca przyjęło (nawet mimo licznych metalowych zmian). Jakby nie było walczymy z wiatrakami, odnosząc małe zwycięstwa nieprawdaż?  Uważam jednak, że "Forgotten" ma szansę trafić nawet do death metalowego odbiorcy - spora dawka melodii, dobrego łojenia z blastem i to do przodu, liczne zmiany temp, rytmów, wszechobecna brutalność, to może (ale nie musi) poskutkować. Nie masz czasem tak, że boisz się, że Drown My Day wciąż będzie w niszy? Własnej, ale jednak niszy?

Dying Fetus, Aborted, Cannibal Corspe to też dal wielu formacji niebywała wręcz inspiracja i motor napędowy do łojenia (zwłaszcza ten środkowy z wymienionych). Wyraźnie u nas macie pod górę, graliście też poza granicami naszego kraju. Były nawet słuchy, że mieliście grac bezpośrednie supporty przed The Black Dahlia Murder - także nie jest chyba najgorzej. W tym roku występ u boku Caliban - dzieje się, a materiał zawarty na "Forgotten" na żywo jak i w formacie "MyPyCzy" tylko dowodzi na to, że takie dźwięki można grać z sercem i polotem. Nie masz tremy przed takimi "dużymi" występami? Czy może w twoim wypadku to shot adrenaliny i jazda na żywioł?

Bywa, ale takie porażki to w pewnym sensie motor napędowy do tego by mieć jeszcze lepszy materiał i by z podniesionym czołem gdy nadejdzie okazja zmiażdżyć zgromadzoną na profesjonalnej sztuce gawiedź. W takim razie niby nie dziwi mnie czas oczekiwania na "Forgotten", ale z drugiej strony ten matex ma już prawie rok, i zdążył się zestarzeć, nieprawdaż? Czemu wszyscy fani generic polish deathcore"a musieli tak długo czekać by usłyszeć aż cztery nowe kompozycje sygnowane logo wesołej kompanii Drown My Day?

Ja nieśmiało się przyznam, że "Nobody Fucks" (nawet with the Captain!) to mój zdecydowany faworyt w całym dorobku Drown My Day, ale Ty o tym chyba wiesz najlepiej. Te problemy o których mówisz mam nadzieję, że nie pokrzyżują szyków w planach i jednocześnie pracach nad longiem. Tyle, że pojawia się tutaj paląca kwestia, czy warto powtarzać to co już zostało nagrane, i wydane po tak długim czasie? Jak mniemam debiut zawierać będzie około ośmiu, może dziewięciu numerów, więc czy jest potrzeba znów się z tym wszystkim bawić? Taki krok w tył jakby nie patrzeć. "

Oby wybór producenta był przynajmniej tym zasugerowanym przeze mnie w recenzji. Wtedy nie będę miał o nic pretensji. Wspominasz o Carnifex, ja sam doszukałem się swoistego wpływu ich twórczości na waszą działalność, wielu zaś tym razem nie mówi o All Shall Perish (Zvish pewnie się smuci), a o Whitechapel. Ba! Padają nawet zarzuty kopiowania jednego z riffów tej załogi, o wytkniętym przeze mnie może niezamierzonym autoplagiacie nawet nie wspominam, gdzieniegdzie słychać też Meshuggah (ale to dobrze). Jak widać Drown My Day wciąż posiłkuje się innymi, tyle, że we własnym stylu. To brzmi dziwnie, może nawet paradoksalnie, ale tak jest. Już (choć nie do końca, co mam nadzieje zmieni longplay) gracie po swojemu kłaniając się raz w stronę zachodniej części świata, to w stronę północnej.

Zatem fochy kierować można jedynie w stronę Zvisha. Jemu jednak dajmy spokój, a zajmijmy się Tobą. Nie ukrywajmy masz gardło nie od parady, co więcej wyrobiłeś sobie własny, znamienny, unikalny styl darcia paszczy - niekoniecznie ani na wdechu, ani wydechu. Porzuciłeś świniaki, dodałeś więcej góry, zintensyfikowałeś growle - to tak samo od siebie, czy wóda/fajki pomagają?

Już nie bądź taki skromny. Przede wszystkim podoba mi się dykcja, coś podobnego uświadczyć możemy u lidera Behemoth. Bardzo fajna sprawa w każdym razie. A fajki rzuć - tak będzie lepiej (śmiech). Niedługo gracie dwie sztuki jedną z Calibanem w Krakowie, drugą z Sullen Eyes Sore w Oświęcimiu. Mam nadzieję, że będzie to dobra rekompensata za nieodbytą trasę z Sinful Carrion i zmiażdżycie zgromadzoną publiczność. Jak zwykle ostatnie słowa dla Ciebie. Trzymaj się.