Thin Lizzy

Znam Ricky’ego od ponad dwudziestu lat, z czasów, kiedy grał w zespole The Almighty. Viva znam nawet dłużej - poznałem go, kiedy grał w zespole Sweet Savage.

To właśnie Phil powiedział mi o Vivie: "Poczekaj, aż zobaczysz w akcji gitarzystę Sweet Savage, który będzie grał dla nas support". Faktycznie, pierwszego wieczoru poszedłem obejrzeć ich występ i szczęka mi opadła. Ile miałeś wtedy lat, może ze dwanaście?

Taki gówniarz, a tak dawał czadu! (śmiech). To było naprawdę niesamowite.

Ponieważ jestem trochę młodszy niż Viv i Scott...

O!

...byłem za młody, żeby dokonywać zakupów. Moja siostra kupiła płytę "Live And Dangerous". Słuchałem jej wtedy, kiedy ją puszczała. Później widziałem Thin Lizzy w programie "Top Of The Pops". Wyglądali jak goście z obcej planety. Phil i Scott mieli tak długie włosy, że sięgały im pleców. Nie miałem pojęcia, skąd się oni wzięli. Gapiłem się w telewizor jak zahipnotyzowany. To była prawdziwa fascynacja.

Graliśmy też utwór "Hollywood" z albumu "Renegade". Przyznaję, że Viv musiał mi pokazać, jak się go gra. Jest tak utalentowany, że zna cały nasz dorobek lepiej od wszystkich gitarzystów, którzy się przewinęli przez zespół! Tak naprawdę dzięki temu możemy wrócić do piosenek sprzed lat. Moim zdaniem 80 procent materiału z naszych albumów studyjnych nie doczekało się wykonania na koncercie. Najwyższy czas, żeby wyjąć wszystkie zakurzone utwory z lamusa i zaskoczyć ludzi. Chcielibyśmy sprawić, aby powiedzieli, iż "nie spodziewali się, że to zagramy!". Tak, to będzie fajna zabawa. Już nie mogę się doczekać!

Ja nie będę grał we wszystkich utworach. Będę używał gitary raczej oszczędnie. W "Whiskey In The Jar" i w piosence "Cowboy Song" chciałbym zagrać na akustyku - uważam, że to by brzmiało dobrze. W kilku innych kawałkach zagram na gitarze elektrycznej. Ale cieszę się, że będę przede wszystkim mógł skupić się na śpiewaniu. Gitara będzie sobie spokojnie leżała z boku, a ja będę oglądał moich wspaniałych kolegów w akcji. Zresztą nie zamierzam grać żadnych partii prowadzących, mając obok siebie takich znakomitych kolegów w zespole!

A ja z kolei gram na nowych...

Nie, wróciłem do Les Paula. Kiedyś wybrałem się do Gibson Centre i tam natknąłem się na Les Paula z mostkiem wibrato. Uważałem, że to profanacja - przecież nie można instalować mostka tego typu w Les Paulach! Wziąłem gitarę do ręki i okazało się, że była lekka jak piórko. Nazywała się Axcess. Miała wszystko to, czego potrzebowałem. Powiedziałem Davidowi Bowerowi, dyrektorowi Gibsona w Wielkiej Brytanii, że bardzo chcę mieć taką gitarę. Zadzwonił do Pata Foleya z Gibson Custom Shopu, który dostosował gitarę do moich potrzeb, co wiązało się z innym wyprofilowaniem gryfu oraz zamontowaniem przetwornika Gibson 500T. Kiedy po raz pierwszy wypróbowałem tę gitarę z zainstalowanym pickupem 500T, to naprawdę byłem pod wrażeniem.

To będzie moja główna gitara, ale jednego Stratocastera też będę mieć pod ręką.

Tak, używam wzmacniaczy Engl Fireball, natomiast Viv gra na Marshallach - nie wiem tylko, czy są to wzmacniacze JCM800 czy JCM900.

Tak, tak... pamiętam, jak pewien Niemiec przekonał mnie kiedyś do tego, aby zmodyfikować jeden z moich wzmacniaczy. Powiedział mi, że tylko modele z lat 70. można dowolnie przerobić w taki sposób, aby uzyskać odpowiednie brzmienie. Zgodziłem się na to, aby dokonać modyfikacji. Dokładnie pamiętam, jak stał za moim wzmacniaczem z lutownicą i coś tam dłubał, a ja nawet nie pytałem, co robi, bo nie wiedziałem za dużo o wzmacniaczach. Jak skończył, kazał mi go podłączyć. To było niesamowite, wzmacniacz rzeczywiście zabrzmiał znakomicie! Ten człowiek przychodził do mnie jeszcze co kilka miesięcy z jakąś inną częścią, którą dolutowywał. Owszem, Viv ma rację, ten sprzęt ma pewien mankament - dość często dymi! (śmiech). Graliśmy kiedyś z Deep Purple na stadionie Wembley. Miałem wtedy technicznego, którego w zasadzie dobrze nie znałem. Okazało się, że słabo orientował się w moim sprzęcie. Spalił wtedy chyba cztery moje Marshalle! Nie miałem sprzętu, a mieliśmy grać dla wypełnionego do ostatniego miejsca stadionu. Tak się złożyło, że był akurat w pobliżu przedstawiciel firmy Engl, który już od dwóch tygodni namawiał mnie, żebym wypróbował ich sprzęt, ale konsekwentnie mu odmawiałem. Tego wieczoru nie miałem jednak wyjścia. Przedstawiciel przyniósł mi sprzęt i odpaliłem go. Od tego czasu nie rozstaję się z tymi wzmacniaczami, są po prostu genialne!

Nie słyszałem o tych wzmacniaczach...

Z jakim innym wzmacniaczem byś go porównał?

Ja wypróbowałem Mesa Boogie, kiedy wchodziły na rynek. Wiecie, jak Brian May ustawia swoje wzmacniacze Vox, tworząc piramidę? Ja spróbowałem zrobić to samo z Mesa Boogie - ustawiłem pięć czy sześć wzmacniaczy jeden na drugim. Efekt był powalający! Graliśmy w Louisianie z Charliem Danielsem. Wszystko szło świetnie. Nagle publiczność z przodu zaczęła pokazywać na mnie, myślałem, że mnie pozdrawiają, więc pomachałem do nich. A oni: "Nie, nie! Za tobą!" Odwróciłem się i zobaczyłem, że cała piramida wzmacniaczy się pali! Ze środka wydobywały się gęste kłęby dymu. I tak się skończyły moje niebezpieczne eksperymenty.

Czy to były wzmacniacze Dual Rectifier?

Nie, to było dużo wcześniej. Boogie była wtedy małą firmą. Po tym incydencie nie byli nawet w stanie dostarczyć mi nowych wzmacniaczy - nie mieli wystarczającej liczby egzemplarzy w magazynie.

Mam jeden z pierwszych wzmacniaczy Rectifier, jakie weszły na rynek - dokładnie jeden z pierwszych egzemplarzy, jakie zeszły z taśmy produkcyjnej. Używam go z dwoma paczkami Orange. Razem brzmią wręcz genialnie.

Gram na instrumentach firmy Avalon - są produkowane w moim rodzinnym mieście Newtownards w Irlandii Północnej. Każdy, kto widział, jak gram solówki, zdaje sobie sprawę, że z moich gitar dosłownie lecą wióry. Nie jestem typowym piosenkarzem i kompozytorem. Miałem wiele wspaniałych gitar akustycznych w życiu - gitary Gibson J200 czy Hummingbird - ale mało które wytrzymywały moją grę. Łamały się gryfy, pojawiały się pęknięcia. Pewnego dnia zadzwonili do mnie z firmy Avalon i poprosili, żebym obejrzał ich gitary. To piękne instrumenty, są po prostu niesamowite! Od sześciu lat mam dwie gitary tej firmy. Są niewiarygodnie wytrzymałe - mogę z nimi robić wszystko. No i wspaniale brzmią. Ponadto są wyposażone w przetwornik Fishmana, dzięki czemu mogę je podłączyć do swojego wzmacniacza Marshalla.

Tak, rzeczywiście. Początkowo swoje partie umieszczałem w jednym kanale, natomiast to, co grał Robbo, było słychać w drugim. Później niestety porzuciliśmy ten sposób i robiliśmy wszystko tak, jak chciał producent. Żałowaliśmy, bo uważamy, że gdybyśmy zrobili to po swojemu, byłoby o wiele prościej. Ale kiedy teraz, podczas próby, podpięliśmy wzmacniacze, okazało się, że wszystko potoczyło się naturalnie i nie kłóciliśmy się o to, co kto ma grać.