Mike (Rachael)

Sami nie wiemy, chyba po prostu kopiujemy rzeczy mało znane w naszym kraju. (śmiech) Poza tym nas kręci totalny mashup, mamy fazę jak możemy zrobić coś kompletnie innego, bo najzwyczajniej w świecie nudzi nas i żenuje taka muza, jaką robi 90% krajowych składów. Jak nam któregoś dnia odbije to nagramy EP-kę kompletnie akustyczna i w klimacie lat 50. albo z jakimiś sitarami i tanpurami. Kwestia humoru i chwilowej inspiracji. Nie ma się co zamykać i oglądać na innych tylko robić to, co spontanicznie wyjdzie z grania na próbie czy w domu.

Szkoda, że większość wykonawców wałkuje non stop to samo. Tracą życie, biedni. Ile można klepać polopunka i klasykę hardrocka? Przecież jest tyle pięknej muzyki, a net ułatwia jej poznawanie. Tymczasem ja od 10 lat widzę dzieciaki z takimi samymi naszywkami na plecakach. Zamiast na Happysad by na No Age poszli i zobaczyli prawdziwy punk. Akurat grają niedługo u nas, polecam.

O to chodziło od samego początku. Znaczy, że nam się udaje. Free your mind. Takie były i będą rockowe zasady i tak powinno się grać. Dzięki za zakumanie.

Nie, kompletnie nie ma. To jest dokładnie mongolska ceramiczna maska, którą mój dziadek przywiózł ponad 30 lat temu z wycieczki do tego właśnie kraju. Mam trochę takich gadżetów w domu, a tą konkretna dałem Szymonowi w prezencie i jakoś tak w sumie przez przypadek znalazła się na okładce. Podobają nam się bardzo tamtejsze motywy ludowe i estetyka. Chyba to właśnie zadecydowało w głównej mierze.

Debiutanckim wydawnictwem było "I Bet You Like Drugs Instead of Sex", ta EP jest druga. Ale zgadzam się, w naszym kraju jest to jeszcze wciąż niezwykłe. Tymczasem za granicą to już właściwie standard. Jest to o wiele wygodniejsze i pozwala pokazać muzę bez zbierania kasy na studio. Robili tak najwięksi, a teraz robi każdy. To u nas panuje jakiś fetysz studia i oficjalnych wydawnictw, które potem zalegają w koszykach z przecenami w marketach.

Rock’n’roll to muzyka, która wyszła z garażu i tylko stworzona w taki sposób może być prawdziwa. Reszta to ściema i jakieś patetyczne historyjki wykastrowane z tej pierwotnej energii i dzikości. Trzeba w muzie łapać, co się da spontanicznie. Dzisiejsze technologie ułatwiają to bardziej niż kiedykolwiek.

Oj, nie wiemy. Na razie chyba w bardziej klasyczną. Zmieniliśmy basistę. Dominik gra całkiem inaczej niż Bartek i to jest już podstawowa różnica. Zaczęliśmy też bardziej kombinować z efektami przestrzennymi. Kompozycje idą teraz w stronę shoegaze i rzeczy dość piosenkowych. Efekt poza koncertami będzie można chyba usłyszeć już wkrótce, bo ostatni weekend zimy spędziliśmy w studiu, gdzie nagraliśmy trochę rzeczy pod okiem cholernie zdolnych młodych producentów. Zobaczymy jak to wyjdzie. Korzystaliśmy z ogromnego oldskulowgo studia, w którym na co dzień nagrywana jest muzyka klasyczna. Nie mogliśmy się oprzeć pokusie i nawet nagraliśmy krótką ścieżkę fortepianu.

Wszystko spontanicznie, więc jak to bywa w takich przypadkach nic nie wiemy. Pewnie zagramy coś ze znajomymi, albo zrobimy jakieś małe party z okazji nagrania nowych piosenek. Najważniejsze to bez ciśnień.