Kup Magazyn Gitarzysta
Strona główna / Sprzęt / Testy sprzętu / Ibanez TM1702M

IBANEZ Talman TM1702M

Rodzaj sprzętu:

gitara elektryczna,

marka:

IBANEZ

Ibanez TM1702M - gitara elektryczna
WYNIKI TESTU
Wygoda gry
Brzmienie
Wykonanie
Jakość/Cena

Gitary z serii Talman są obecne w gitarowym światku od ponad dwudziestu lat. Były produkowane w latach 1994-1998.

Autor testu: Marcin Komorowski

Kilka lat temu charakterystyczny kształt Talmana wykorzystano przy tworzeniu serii nowatorskich gitar akustycznych z rozbudowanym układem elektrycznym - niektóre modele wyposażono w dwa przetworniki: piezoelektryczny w mostku i magnetyczny przy końcu podstrunnicy. Od listopada 2015 r. Talman powraca w jako gitary elektryczne i basowe. Oprócz modeli Standard, w Japonii są budowane egzemplarze linii Prestige - w sumie siedem modeli.

BUDOWA


Korpus testowanego modelu TM1702M wykonano z wysokogatunkowej olchy z równomiernym usłojeniem. Klonowy gryf przykręcono czterema śrubami - stabilizująca je płytka z wybitym napisem "Prestige", jak końcówka korpusu są ścięte i łagodnie zaokrąglone, podobnie jak wycięcie cutaway dodatkowo profilowane od tyłu. Korpus ma łagodnie wyprofilowane krawędzie oraz dwa frezowania - z tyłu na wysokości żeber i z przodu pod przedramię. Struny są osadzone w tulejach przechodzących przez korpus od tyłu i przewleczone na drugą stronę. Klonowa podstrunnica mieści 22 progi średniej wielkości. Menzura ma rozmiar 648 mm, czyli 25,5 cala. Podstrunnica o promieniu 305 mm ma szerokość 41 mm szerokości przy wykonanym z kości siodełku główki i 57 mm w okolicach XXI progu.

Grubość szyjki na całej długości jest niemalże taka sama - 21 mm przy I progu, 22 mm przy XII progu. Asymetryczna główka z wersją logotypu Ibanez typu retro mieści blokowane od tyłu klucze olejowe marki Gotoh. Tuż pod siodełkiem znajduje się śruba regulacji gryfu (relief) - tym razem w stylu retro, bez żadnej przykręcanej zaślepki czy odsuwanej na bok płytki. Progi oznaczono w najbardziej tradycyjny sposób - czarne kropki znajdują się zarówno na froncie podstrunnicy, jak i na boku gryfu. Mostek IFX-PRO wykonany z jednego kawałka chromowanego mosiądzu jest zagięty z jednej strony dając zaczepienie śrubom regulacji menzury. Struny opierają się na odlewanych stalowych siodełkach z regulacją wysokości zrealizowaną w tradycyjny sposób, czyli na dwóch śrubkach obracanych małym kluczem ampulowym. Dół mostka przykręconego do korpusu pięcioma śrubami stanowi również element montażowy przetwornika w czarnej obudowie z widocznymi nabiegunnikami.

Przetwornik przy gryfie jest zgodnie z kanonem zamknięty w niklowanej puszce i osadzony w płytce maskującej sporą część powierzchni korpusu, a jednocześnie zakrywającej układ elektryczny. Przystawki to komplet Seymour Duncan Alnico II Pro z trójpozycyjnym przełącznikiem i wspólną regulacją głośności i barwy. Ten ostatni potencjometr umieszczono na blaszanym profilu mieszczącym również gniazdo wyjściowe. Kołki do zaczepienia paska mają szerokie grzybki, przez co ryzyko przypadkowego odpięcia jest mniejsze niż w tradycyjnych stożkowatych uchwytach. Gitara jest sprzedawana z futerałem typu hardcase w komplecie.

WRAŻENIA


Talman to gitara o oryginalnym kształcie, który może przywodzić na myśl kilka klasycznych modeli amerykańskich - w dużym stopniu nawiązuje do Telecastera, ma też coś z Jaguara i Strata. Oprócz tego wnosi jednak swój własny styl i urok, co w projektowaniu gitar jest najtrudniejsze do osiągnięcia. Przyglądając się dłużej poszczególnym elementom można zauważyć kilka rozwiązań zwiększających ergonomię codziennej eksploatacji, jak profilowania korpusu, rozmieszczenie kluczy czy potencjometrów. Korpus nieco mniejszy niż w typowym Tele czy Strato okazuje się bardzo wygodny - proporcje i zaokrąglenia gwarantują wygodę gry zarówno w pozycji stojącej, jak siedzącej.

Instrument jest lekki i dobrze wyważony. Wąski gryf o klasycznym profilu typu C dobrze układa się w dłoni, powinien w pełni usatysfakcjonować muzyków o małych dłoniach i niezbyt długich palcach. Ustawienie kluczy w stosunkowo dużych odstępach od siebie ułatwia chwytanie motylków i strojenie. Dzięki zastosowanym w nich blokadom, stałemu mostkowi i prostemu ułożeniu strun za siodełkiem główki stabilność stroju jest wręcz wzorowa. Siodełka mostka ściśle przylegają do siebie a całość jest wykonana solidnie i precyzyjnie. Dodatkowe śruby za przystawką stabilizują tę część korpusu mostka, która w starych gitarach niekiedy się unosiła. Ustawienie niskiej akcji strun i ich podciąganie nie pozostają w konflikcie dzięki 12-calowemu promieniowi podstrunnicy - dźwięki nie gasną niespodziewanie przy bendingu jak zazwyczaj ma to miejsce w gitarach z radiusem poniżej 10 cali.

Dostęp do najwyższych pozycji jest bardzo wygodny - kształt korpusu i profilowania z tyłu zostały bardzo dobrze zaprojektowane. Potencjometr głośności ustawiony blisko mostka i przetwornika umożliwia pewną i wygodną kontrolę głośności, w tym także uzyskanie efektu narastania dźwięku podobnie jak z użyciem pedału głośności. W kwestii kolorystyki trzeba docenić fachowo wykonane trójbarwne cieniowanie, a wiadomo, że nie jest to łatwe zadanie - jeden fałszywy ruch i zamiast elegancji wychodzi kicz. Cały instrument jest wzorem japońskiej precyzji, której cena kształtuje się na poziomie instrumentów z linii Premium budowanych w Indonezji.

BRZMIENIE


Testowany egzemplarz jeszcze przed podłączeniem do wzmacniacza wykazuje się niezwykle sprężystym, perkusyjnym atakiem i wyrównanym brzmieniem w pozycjach. Wybór klasycznych przetworników Seymour Duncan opartych na umiarkowanie mocnych magnesach Alnico II był wyjątkowo trafny. Oczywistym jest, że instrument idzie śladami Telecastera i dostajemy tu właśnie to, czego można by po Tele oczekiwać. Szklisty, ale nie pozbawiony średnicy, lekko przydymiony singiel pod gryfem i ostrzejszy, kopiący środkiem pasma singiel pod mostkiem. Włączenie obu przetworników daje łagodne, ciepłe brzmienie z lekko podciętym środkiem i przyjemnie zaakcentowanym charakterystycznym kwaknięciem w górze przy mocnym ataku. Gitara bardzo ładnie się przesterowuje, a charakter brzmienia singli sprzyja zabawom z artykulacją.

Dynamika i wrażliwość na artykulację nie pozostawiają nawet cienia niedosytu, a klonowa podstrunnica z jednej strony zmusza do dokładnej pracy nad dźwiękiem, z drugiej rewanżuje się energią i dobrze zarysowanym atakiem. Regulacja poziomu wyjściowego i barwy przy dobrze wysterowanym wzmacniaczu daje dużo szerszy wachlarz barw i niuansów brzmieniowych, niż można by się spodziewać po tak prostej konstrukcji. Przy skręcaniu potencjometru tonu pojawiają się ciemniejsze, bardziej okrągłe barwy, nie ulegają jednak zamuleniu i wciąż utrzymują czytelność. Mówiąc po męsku, model Talman to kawał porządnego wiosła, który usatysfakcjonuje większość muzyków niezależnie od preferencji stylistycznych.

PODSUMOWANIE


Ibanez Talman TM1702M pod względem brzmienia utrzymuje się w kanonie klasycznego Telecastera, jednak pod kątem wzornictwa i wygody gry to instrument zaspokajający wysokie wymagania współczesnych muzyków. To inspirująca gitara zawierająca wiele drobnych, ale bardzo istotnych szczegółów konstrukcyjnych, które zebrane razem dają wyjątkowo wygodny i znakomicie brzmiący instrument do bluesa, country, rocka, a może nawet i jazzu.

 

INFORMACJE
Korpus: olcha
Gryf: klon
Podstrunnica: klon
Progi: 22 Medium
Mostek: IFX Pro
Menzura: 648 mm = 25,5"
Układ elektryczny: Seymour
Duncan Alnico II Pro Telecaster Set,
przełącznik 3-pozycyjny, VOLUME,
TONE
Klucze: blokowane Gotoh MG-T
Wykończenie: Tri Fade Burst
Liczba odsłon: 451


Marka: IBANEZ Dystrybutorzy: MEINL DISTRIBUTION