Funky #4 - Funkowy obóz treningowy

Zostawmy jednak Johna z jego traumatycznymi przeżyciami z dzieciństwa i zajmijmy się ćwiczeniami. Poprzednio polegały one na wypełnieniu wszystkich czterech ćwierćnut w takcie stłumionymi szesnastkami, a następnie ustawianiu na kolejnych szesnastkach każdej ćwierćnuty akordu. Ponumerujemy sobie teraz te warianty w następujący sposób:

#1 = akord na pierwszą szesnastkę
#2 = akord na drugą szesnastkę
#3 = akord na trzecią szesnastkę
#4 = akord na zwartą szesnastkę

Tak ponumerowane warianty pozwalają nam zbudować szereg ćwiczeń, opartych na kombinacjach cyfr, dzięki którym będziemy mogli rozwijać technikę i poczucie rytmu. Na początek kombinacje dwucyfrowe:

1-2 1-3 1-4
2-1 2-3 2-4
3-1 3-2 3-4
4-1 4-2 4-3

Kombinacji jest dwanaście. Przerobienie wszystkich w jednej sesji ćwiczeniowej jest szczytnym celem, ale szybko prowadzi do zmęczenia. Proponuję więc inny układ. Każdego dnia tygodnia od poniedziałku do soboty ćwiczymy dwie kombinacje: podstawową (z ciemnego pola tabeli) oraz jej lustrzane odbicie (z jasnego pola tabeli). Na przykład 1-2 oraz 2-1. W niedzielę odpoczywamy, jak Pan Bóg przykazał. Na stronie obok znajdują się dwa wybrane ćwiczenia (1 i 2), oparte na sekwencjach dwucyfrowych. Pamiętajcie o konsekwentnym kostkowaniu naprzemiennym. Nad nutami zaznaczone są tylko kierunki kostki w miejscach pojawienia się akordu.

Ćwiczenie 1 oparte jest na kombinacji "1-4". Przy okazji kolejne opalcowanie do zapamiętania - akord E7 w bardzo popularnym układzie: x7675x.

Ćwiczenie 2 oparte jest na kombinacji "3-2" i wykorzystuje słynny "hendriksowski" akord, E7#9 (x7678x). Przejdziemy teraz do sekwencji czterocyfrowych, których jest dwa razy więcej (24). Wypisałem je dla Was w osobnej tabeli. W codziennym cyklu ćwiczeń proponuję umieścić tylko jedną z nich. Jeśli podzielimy je na cztery grupy po sześć sekwencji, przerobimy wszystkie po kolei w ciągu czterech tygodni. Przykładowe ćwiczenia z sekwencjami czterocyfrowymi znajdziecie na sąsiedniej stronie.

Ćwiczenie 3 oparte jest na kombinacji "1-2-3-4". Użyłem w nim akordu E9 w opalcowaniu xx6777. Warto na ten układ zwrócić uwagę, gdyż nie zawiera on… dźwięku "E" (prymy). W zasadzie jest to akord G#m7b5 (G# B D F#), ale będzie brzmiał jako E9, kiedy Wasz kumpel basista zagra w dole brakujący dźwięk "E". Zabieg taki wykorzystuje tercjową budowę akordów - E9 składa się z dźwięków: E G# B D F#.

Ćwiczenie 4 zbudowane jest na sekwencji "1-3-4-2". Ma ono ładnie rozłożone akcenty - w pierwszej połowie taktu na mocne części metryczne, w drugiej na słabe. Zagrany tu akord to E13 w popularnym gitarowym opalcowaniu: xx6779. Jak mawiają jazzmani, pryma i kwinta to najmniej ważne dźwięki w akordzie, więc tutaj ominęliśmy oba.

Ćwiczenie 5 wykorzystuje kombinację "3-1-2-4". Jesteśmy ludźmi, którzy "czują, jak się klaszcze na dwa", mamy więc tę część w takcie ładnie zaakcentowaną akordem E7. Opalcowanie bez prymy i kwinty: xxx434.

Ćwiczenie 6 to ostatni przykład sekwencji czterocyfrowych: "4-2-3-1". Tym razem użyłem tylko dwudźwięków (interwał tercji), na przemian od dźwięków "E" i "D". Nadal wyraźnie słychać kolorystykę akordu E9. Występujące tu dźwięki są w końcu składnikami akordu E-G# (pryma i tercja) i D-F# (septyma i nona).

Na koniec nowy motyw rytmiczny. Ćwiczenie 7 to akordy grane prostymi ósemkami. To, co jest tutaj ważne, to czas ich wybrzmiewania - trzeba je zagrać ostro i krótko. Ćwiczenie 8 to odwrotność ćwiczenia 7. Akordy zagrane są tutaj na słabych częściach metrycznych (na tak zwane "i"). Użyłem tu trójdźwięku Bm w układzie xxx777. Dzięki małej ilości dźwięków akordy takie często można wykorzystać w różnych sytuacjach. W tym przypadku trójdźwiękiem Bm możemy ograć jeszcze E7, Gmaj7 i G#m7b5 (oprócz oczywistego Bm7).

Przykładem takiego "twardego" ósemkowego rytmu, opisanego powyżej, może być partia gitary, którą zagrał Jimmy Nolen w słynnym "Get Up" Jamesa Browna. Riff w tym właśnie stylu znajdziecie w ćwiczeniu 9.