Witam w kolejnym odcinku warsztatów bluesowych, w których od dwóch miesięcy odkrywamy sylwetki mniej znanych gitarzystów z kręgu bluesa.
PRZYKŁAD 2 rozpoczyna para dźwięków (1). Zauważ, że kolejna to również dźwięki e oraz g#, jednak dźwięk e zagrany jest oktawę wyżej. Jedynie wysokość dźwięku g# pozostaje bez zmian (spójrz na zapis nutowy: 2 i 3 nuta omawianego taktu). Zmienia się natomiast jego usytuowanie na gryfie (spójrz na tabulaturę: 1 próg - g3, 6 próg - d4). W dalszej części taktu występuje para (2). Zastosowałam dokładnie to samo rozwiązanie. Ćwiczenie polega na zagraniu wszystkich par dźwięków wymienionych powyżej według tego samego klucza. Każda para dźwięków tworzy interwał (odległość) tercji, natomiast następująca po niej to seksta. Pomimo tego, że dźwięki te nazywają się tak samo, występuje między nimi inna odległość. Ilustruje to TABELA 1. Zauważ, że z każdej pary dźwięków tworzących interwał tercji uzyskaliśmy sekstę (przez przeniesienie dźwięku prymy oktawę wyżej).
Wśród charakterystycznych elementów gry Petera Greena należy zauważyć oszczędność oraz melodyjność. Do PRZYKŁADU 7 dołączyłam plik audio, w którym nagrałam krótki fragment rozpoczynający inną, również ciekawą kompozycję Greena - "Apostle". Spróbuj znaleźć ze słuchu tę melodię. Jako podpowiedź podaję jedynie paletę wybranych kolorów (skala eolska). Zwróć uwagę, że zawarta jest w niej skala pentatoniczna e-moll. Uwaga: w oryginale omówiony fragment "Albatrossa", który posłużył wyłącznie celom warsztatowym, grany jest za pomocą techniki slide. W jaki sposób? Mamy przede wszystkim do czynienia z inaczej nastrojonym, niż nasz, instrumentem. Jak? No cóż. Zachęcam do samodzielnego odkrywania dźwięków Petera Greena. Można się w nich dopatrzyć inspiracji m.in. u takich źródeł, jak Hank Marvin (The Shadows) czy B.B. King. W 1966 roku Peter Green zastąpił Erica Claptona w zespole Bluesbreakers Johna Mayalla. Był to ważny etap w muzycznym rozwoju Petera. Jego charakterystyczne brzmienie gitary można usłyszeć we wspomnianym już Fleetwood Mac. Tych natomiast, którzy są ciekawi bluesa w wykonaniu Petera Greena, odsyłam do jednego z najwspanialszych bluesów zatytułowanego "A Fool No More".
Od niedawna jestem posiadaczem używanego przetwornika firmy Bartolini, na którym nie ma serii ani numeru. Mogę tylko stwierdzić, że jest to przetwornik Bartolini o wymiarach 70×39mm. Chciałbym się dowiedzieć, czy jest jakaś możliwość rozróżnienia, z jakim dokładnie przetwornikiem mam do czynienia?
{Odpowiedź}Moje ulubione kostki to Fender Classic Celluloid Extra Heavy. Jedyny problem w tym, że pocą mi się ręce i kostki te się ślizgają...
{Odpowiedź}Zgromadziłem dość pokaźną kolekcję materiałów na gitarę: książki, DVD, tabulatury itp. Staram się teraz przerobić to wszystko po kolei. Jaką strategię przyjąć, by wyciągnąć z tego maksymalne korzyści?
{Odpowiedź}Mam problemy z płynnym graniem legato. Zwykle w połowie przebiegu palce mi się blokują, a cała ręka jest spięta. Proszę o radę, jak wyjść z tego impasu.
{Odpowiedź}Na rynku jest obecnie bardzo dużo szkółek, podręczników, nut... Jak z tego morza materiałów wybrać coś, co jest naprawdę dobre i warte uwagi?
{Odpowiedź}
