Kup Magazyn Gitarzysta
Strona główna / Warsztat / Lekcje / Funky #16 - Podsumowanie

Funky #16 - Podsumowanie

"Funky"

Krzysztof Inglik

W marcu minął już rok od czasu, gdy w "Gitarzyście" zaczęły się pojawiać warsztaty "Funky"

Czas więc na podsumowanie tego, co pojawiło się w tych dwunastu odcinkach. A zatem wyciągnijcie z szafy archiwalne numery naszego pisma, gitary z futerału - zapraszam bowiem do wspólnego przypomnienia sobie i podsumowania tego materiału. Postarajcie się zagrać każde z ćwiczeń przynajmniej raz, a potem je przeanalizować.

Funky 1 (marzec 2006) - krótkie wprowadzenie w historię stylu i pierwsze ćwiczenia. Głównym ich celem jest uwewnętrznienie pulsu szesnastkowego oraz umiejętności tłumienia strun lewą ręką i grania akordu na dowolnej szesnastce w takcie. Pierwszy układ akordu D9 opakowany x-5-4-5-5-5 (najwyższe trzy struny trzeba zagrać pół-barre trzecim palcem). Jest to chwyt wywodzący się z jazzu, ale powszechnie używany też w funky i bluesie. W zestawieniu obok akordy te wrzucone są do jednej tonacji, tak aby łatwiej było porównać opalcowania.

Funky 2 (kwiecień 2006) - pochodzenie słowa funky oraz kontynuacja ćwiczeń z marca. W każdym z ćwiczeń starałem się przemycić nowe opalcowania akordów, dzięki czemu wzbogaca się Wasz słownik muzyczny. Pojawia się tutaj E7 (x-7-6-7-5-x), inny układ E7 (x-x-2-4-3-4), Hendriksowski E7#9 (x-7-6-7-8-x). wersja bez prymy akordu nonowego z marcowych warsztatów: E9 (x-x-6-7-7-7). W ćwiczeniu 4 ciekawy układ akordu dominantowego wywodzący się z jazzu: E13 (x-x-6-7-7-9). Ponieważ mamy tylko cztery palce do wykorzystania, wybrane są tu tylko najważniejsze składniki. To, co jeszcze ważne w kwietniowej lekcji - można zagrać dowolną część każdego z tych akordów. Nie trzeba grać pełnych układów. Pokazują to ćwiczenia 5-8.

Funky 3 (maj 2006) - sześć przykładów na zagranie riffu funkowego do prostej progresji (Im7-VII7-bVI7-V7). Jedyną stałą, oprócz harmonii, jest tu rytm, w którym osadzone jest każde ćwiczenie. Znów brak pełnych układów akordów - podkład można zagrać nawet dwudźwiękami lub wręcz pojedynczymi dźwiękami i nadal będzie w nim słychać harmonię. To kwestia doboru odpowiednich składników. Warto to sobie przeanalizować. Jeśli chodzi o akordy, to z majowych warsztatów do słownika włączamy układ A13 (x-x-5-6- 7-7), z którego wykorzystane są tam tylko trzy najwyższe dźwięki.

Funky 4 (czerwiec 2006) - trochę teorii, na którą warto zwrócić uwagę (dźwięki sąsiednie i przejściowe). Ten typ podkładów, gdzie dużą część nut gitara i bas grają razem, zakłada ścisłą współpracę z sekcją rytmiczną. Historycznie taki rodzaj akompaniamentu kojarzy mi się z zespołem The Meters (szczególnie w ćw. 4). Ćwiczenie 3 z tych warsztatów jest moim ulubionym, gdyż jest tam zarówno granie akordami, pseudo walking basowy, jak i solowe wstawki. Bardzo efektywnie sprawdza się ono w roli rozgrzewki.

Funky 5 (lipiec/sierpień 2006) - kontynuacja pomysłu z maja. Typowy zwrot harmoniczny (II-V) i kilka różnych sposobów na zagranie do niego akompaniamentu. Przykład na inteligentne podkreślanie harmonii, tak aby pomimo unikania pełnych akordów było je słychać. Dokładna analiza w tekście warsztatów.

Funky 6 (wrzesień 2006) - pierwsza część rytmicznego fitnessu. Ćwiczenia te należy wykonywać jako kontynuację warsztatów z marca. Powinny się one znaleźć w każdej Waszej sesji. Dają bardzo solidny fundament rytmiczny.

Funky 7 (październik 2006) - wprowadzenie pulsu triolowego (shuffle). W drugim ćwiczeniu przykład niezależnego prowadzenia basu i akordów. Wprowadzone zostały też nowe układy akordów: Em7 (x-x-5-7-5-7), Am9 (x-x-5-5-5-7), F#7ałt (x-x-8-9-10-10) oraz B7alt (x-x-7-8-8-10). Przyjrzyjcie się dwóm ostatnim akordom, bo kryje się tutaj trochę pożytecznej wiedzy. Jeśli zagracie F#7alt. to zauważycie, że jego układ został wykorzystany dla akordu A13 z warsztatów "Funky" 3 (oczywiście od innej prymki). Natomiast opakowanie B7alt zostało wykorzystane dla akordu E13 z warsztatów "Funky" 2. Zależność jest tutaj oparta na substytucie trytonowym - każde opalcowanie akordu dominantowego diatonicznego możecie przesunąć o tryton, aby uzyskać opalcowanie akordu dominantowego alterowanego. Przykładowo: F#7alt (x-x-8-9-10-10) przesuwamy o tryton w dół i uzyskujemy F13 (x-x-1-2-3-3). Bardzo przydatny trick!

Funky 8 (listopad 2006) druga część rytmicznego fitnessu. Tym razem na warsztat wzięte są synkopy. Ćwiczenia te to prawdziwy booster pomysłów i wyobraźni rytmicznej. Pograjcie je trochę, a gwarantuję, że wkrótce będziecie sypać riffami jak z rękawa!

Funky 9 (grudzień 2006) - garść riffów wykorzystujących puste (otwarte) struny.

Funky 10 (styczeń 2007) kontynuacja warsztatów "Funky" 3 i 5 - prosty zwrot harmoniczny (Im-Vsus) i kilka przykładów na zagranic na nim akompaniamentu.

Funky 11 (luty 2007) - hołd dla Jamesa Browna. Ćwiczenia 1 i 2 to idealny przykład na to. że w funtowym podkładzie wystarczy czasem zagrać kilka prostych dźwięków. Szczególnie kiedy na basie gra "Bootsy".

Funky 12 (marzec 2007) - kilka kolejnych cytatów z funtowej literatury. Perełką wśród nich jest ćwiczenie 2 oparte na utworze "Squids" Brecker Brothers. Z tego przykładu zaczerpniemy kolejne opakowania: akord Bsus (x-x-9-9-7-7) i Bm11 (x-x-9-9-10-l0).

Na sąsiedniej stronie znajdują się nuty akordów, które pojawiły się w warsztatach przez ten rok oraz kilka innych, równie przydatnych do konstruowania funtowych (i nie tylko) akompaniamentów. Dla ułatwienia nauki wszystkie podciągnięte zostały pod jedną prymkę: E. Dzięki temu łatwo jest na gitarze usłyszeć ich charakter - wystarczy zagrać pustą szóstą strunę i analizowany nad nią akord.



                                           

Za miesiąc rozpoczynamy kolejny cykl warsztatowy. Starajcie się co jakiś czas powtarzać materiał, tak jak to zrobiliśmy wspólnie teraz. Jak zwykle zapraszam do korespondencji - jeśli macie jakieś pytania, problemy, pomysły, sugestie, itp., to nie wahajcie się pisać (adres e-mail znajduje się na górze). Powodzenia!