Wielu młodych gitarzystów jest przekonanych, że skoro w jednej pozycji można poruszać się w obrębie dwóch oktaw i tercji, to umiejętność płynnego poruszania się wzdłuż gryfu nie jest im tak bardzo potrzebna.
Nic bardziej mylnego, ponieważ bardzo często realizacja np. jakiegoś konkretnego zapisu nutowego wymusza na grającym zmiany pozycji. Uwarunkowane jest to nie tylko określoną artykulacją, ale także modulacjami czy też koniecznością wyjścia poza skalę osiągalną w ulubionej przez grającego pozycji. Nie od dziś wiadomo, że instrument jazzowy brzmi lepiej w niższych pozycjach (np. trzeciej czy piątej), w związku z tym każda wycieczka w wyższe rejestry gitary zawsze związana będzie z ruchem ręki na gryfie. Niestety w wielu przypadkach dochodzi wtedy do niekontrolowanych (często niestety akceptowanych przez gitarzystę) akcentów, które mają związek bardziej ze zmianą ułożenia lewej ręki niż z rytmiką granej improwizacji czy też realizowanego zapisu nutowego. Żeby więc tego uniknąć, warto chyba przegrać kilka proponowanych w tym miesiącu ćwiczeń, które albo pokażą, że problem nas nie dotyczy, albo staną się przyczynkiem do poszerzenia naszych umiejętności.
Najlepszym sprawdzianem będzie na początek przegranie przez jedną oktawę zwykłej gamy durowej - najpierw w jednej pozycji (w tym przypadku piątej), a następnie tylko na jednej strunie (PRZYKŁAD 1). Porównanie obydwu przebiegów pod względem artykulacji i akcentacji da nam odpowiedź na pytanie, na jakim etapie, jeśli chodzi o zmiany pozycji, jesteśmy. Prawidłowe wykonanie gamy na jednej strunie w metrum parzystym powinno zawierać w pierwszym takcie akcenty na dźwięki C i G, a w drugim takcie na C i F, czyli na "1" i "3". W praktyce najczęściej akcenty powstają po zmianie pozycji, czyli: w takcie 1 (oczywiście oprócz C na "1") na dźwięku E (czyli "2") i na A ("3i"). W drodze powrotnej najczęściej akcentujemy G (czyli "2i") i E ("3i"). Ażeby dokładnie uzmysłowić sobie różnicę pomiędzy prawidłowym a nieprawidłowym wykonaniem tego ćwiczenia, posłuchajcie pierwszego nagrania. PRZYKŁAD 1 zawiera trzy wersje: pierwsza to gama zagrana w piątej pozycji, druga to prawidłowe wykonanie na jednej strunie, trzecia zaś to wersja gamy na jednej strunie zawierająca wspomniane przed chwilą błędy - czyli akcenty wynikające z ruchu lewej ręki podczas zmian pozycji.
Przejdźmy teraz do naszych ćwiczeń, które zgodnie z maksymą "minimum dźwięków, maksimum problemów" skonstruowane są na pięciu dźwiękach gamy - najpierw durowej (zmiana pozycji z palca 3), a potem molowej (zmiana pozycji z palca 4) - PRZYKŁAD 2. Nadal obowiązuje nas metrum parzyste, więc podczas grania będziemy się starać akcentować pierwszy i piąty dźwięk w każdym takcie.
Od niedawna jestem posiadaczem używanego przetwornika firmy Bartolini, na którym nie ma serii ani numeru. Mogę tylko stwierdzić, że jest to przetwornik Bartolini o wymiarach 70×39mm. Chciałbym się dowiedzieć, czy jest jakaś możliwość rozróżnienia, z jakim dokładnie przetwornikiem mam do czynienia?
{Odpowiedź}Moje ulubione kostki to Fender Classic Celluloid Extra Heavy. Jedyny problem w tym, że pocą mi się ręce i kostki te się ślizgają...
{Odpowiedź}Zgromadziłem dość pokaźną kolekcję materiałów na gitarę: książki, DVD, tabulatury itp. Staram się teraz przerobić to wszystko po kolei. Jaką strategię przyjąć, by wyciągnąć z tego maksymalne korzyści?
{Odpowiedź}Mam problemy z płynnym graniem legato. Zwykle w połowie przebiegu palce mi się blokują, a cała ręka jest spięta. Proszę o radę, jak wyjść z tego impasu.
{Odpowiedź}Na rynku jest obecnie bardzo dużo szkółek, podręczników, nut... Jak z tego morza materiałów wybrać coś, co jest naprawdę dobre i warte uwagi?
{Odpowiedź}
