Kup Magazyn Gitarzysta
Strona główna / Warsztat / Lekcje / Akustyk #65 - Gitara akustyczna na bluesowo

Akustyk #65 - Gitara akustyczna na bluesowo

"Akustyk"

Piotr Słapa

W tym odcinku warsztatów akustycznych zagramy kompozycję australijskiego wirtuoza gitary Michaela Fixa.

Artysta ten swoje umiejętności szkolił pod okiem Tommy- ’ego Emmanuela, z którym przyjaźni się od wielu lat. Uznawany jest za jednego z najwybitniejszych australijskich gitarzystów, ma na swoim koncie 10 albumów oraz liczne występy na prestiżowych festiwalach w Australii, Europie oraz Azji. Talent Michaela doceniła firma gitarowa Maton, oferując mu współpracę oraz budowę sygnowanego przez niego instrumentu. "Stringin’ The Blues" jest kompozycją, którą można zaliczyć do gatunku fingerstyle. W tym samym czasie gramy partię basową, rytmiczną oraz melodię. Posługujemy się pazurkiem na kciuk (thumbpickiem) lub możemy grać gołymi palcami. Praca prawej i lewej ręki jest typowa dla fingerstyle'u. Kciuk prawej ręki odpowiedzialny jest za ogrywanie strun basowych, palec wskazujący za strunę G, środkowy za strunę B, a serdeczny za strunę wiolinową E. Najważniejszą rolę pełni palec środkowy, którego zadaniem jest prowadzenie melodii. Pozostałe palce dołączają do gry, gdy uderzamy kilka składników akordu w tym samym czasie lub gdy wymaga tego dany pasaż. Mocnym punktem utworu jest walkingowa partia basowa, na której tle gramy melodię. Grajcie bardzo powoli, bez pośpiechu i dbajcie o to, aby bas był dynamiczny, a melodia na pierwszym planie. Całość powinna brzmieć bardzo naturalnie. A więc do dzieła!

Przykład 1 to intro utworu. Poziom trudności tej z pozoru prostej zagrywki jest wysoki. Pojawiają się flażolety oraz uderzenia perkusyjne. Grajcie bardzo powoli i pilnujcie poprawnego opalcowania. Zaczynamy od flażoletów naturalnych na 12 progu struny B oraz wiolinowej E. Najlepiej wydobyć je małym palcem lewej ręki. Następnie przechodzimy w okolice 4 progu na gryfie, aby złapać akord. Palec środkowy ląduje na 4 progu struny basowej E, wskazujący na 3 progu struny D, a serdeczny na 4 progu struny G. Kolejnym elementem jest uderzenie perkusyjne, które wykonujemy, uderzając energicznie kciukiem prawej ręki w struny basowe E oraz A. W zapisie nutowym/tabulaturze zostało ono oznaczone jako "X". Teraz czas na kolejny flażolet (7 próg). Przy jego wydobyciu ponownie pomocny będzie mały palec lewej ręki. Pamiętajcie, że w tym miejscu trudniej zagrać czysty flażolet niż na 12 progu. Konieczne będzie bardzo precyzyjne położenie małego palca na 7 progu oraz dynamiczne pociągnięcie strun prawą ręką. Dalej gramy akord, który pojawił się wcześniej, tylko przesuwamy go o pół tonu w dół. Po nim gramy flażolet na 5 progu oraz ponownie przesuwamy akord jeszcze raz o pół tonu w dół. Ostatnim akordem w intro jest E z hammer- -on z pustej struny G do 1 progu na tej samej strunie. Wykonujemy go palcem wskazującym lewej ręki. Hammer-on jest grany jednocześnie z pustą struną basową E.

W przykładzie 2 ogrywamy główny motyw utworu. Zaczynamy od kilku dźwięków w przedtakcie. Palcem środkowym robimy slide z 3 na 4 próg struny G, a zaraz po nim hammer-on z 3 na 5 próg struny B. Do tego celu używamy palca wskazującego i serdecznego lewej ręki. W takcie 4 łapiemy palcem wskazującym 3 próg struny wiolinowej E i uderzamy ją jednocześnie z pustą struną basową E. Po nim gramy puste struny E oraz pustą strunę B. Następnie palec wskazujący trzyma 3 próg struny B, a serdeczny 5 próg struny A. Uderzamy dwudźwięk na strunach B i A, gramy pustą strunę wiolinową E i na koniec taktu 5 próg na strunie A. W kolejnym takcie palec wskazujący łapie 3 próg struny wiolinowej E, a palec środkowy 4 próg struny A. Po nim mamy dwudźwięk złożony z pustej struny wiolinowej E oraz 4 progu struny A. W połowie taktu pojawia się akord, który opalcowujemy w następujący sposób: palcem środkowym trzymamy 3 próg struny A, serdecznym 3 próg struny G, a małym - 3 próg struny B. Takt 6 zaczynamy od zagrania jednocześnie struny basowej E oraz dźwięku na 3 progu struny wiolinowej E (łapiemy go palcem wskazującym). Dalej palec serdeczny chwyta 5 próg struny A razem z pustą struną wiolinową E. Po nim pojawia się pusta struna B oraz dwudźwięk złożony z 2 progu struny B i 4 progu struny A. Używamy tutaj palców wskazującego i serdecznego. Akord w końcówce taktu łapiemy palcem wskazującym (3 próg struny E), środkowym (3 próg struny D) i serdecznym (4 próg struny G). Ostatnie dźwięki w takcie to ten sam akord, tylko przesunięty o pół tonu w dół.

Opalcowanie pierwszego akordu z połowy taktu 7 wygląda następująco: palcem wskazującym łapiemy poprzeczkę barré na 1 progu strun A, D, G oraz B, palcem serdecznym 3 próg struny D, a palcem małym 3 próg na strunie B. Następnie przesuwamy cały akord o pół tonu w górę i po krótkiej pauzie ponownie pojawia się zagrywka z początku przykładu (takt 3). Takt 8 niczym nie różni się od taktu 4. Dopiero w takcie 9 pojawia się nowy akord, który łapiemy tak: palec środkowy chwyta 4 próg struny A, serdeczny 4 próg struny B, a mały 5 próg struny wiolinowej E. Dodatkowo umieszczamy palec wskazujący obok palca serdecznego, czyli na 3 progu struny B. Będzie on potrzebny do wykonania podwójnego pull-offu z 4 do 3 progu struny B. W kolejnym kroku palcem wskazującym łapiemy poprzeczkę barré na 3 progu strun A, D, G, B oraz E. Palec serdeczny kładziemy na 5 progu struny G, a mały na 6 progu struny wiolinowej E. W końcowej części taktu 9 oraz przez większość następnego będziemy przesuwać po gryfie trójdźwięk złożony z dźwięków na strunach A, G oraz wiolinowej E. Ogrywamy go palcem środkowym (struna A), serdecznym (struna G) i małym (struna wiolinowa E). Przechodząc z 6 na 7 próg oraz z 3 na 4 próg, wykonujemy slide.

Pod koniec taktu 10 pojawia się nowy akord. Palcem środkowym łapiemy 4 próg struny basowej E, serdecznym 4 próg struny G, a wskazującym - 2 próg struny B. W takcie 11 mamy kształt akordu, który graliśmy w intro. Łapiemy go palcem środkowym (3 próg struny basowej E), wskazującym (2 próg struny D) oraz serdecznym (3 próg struny G). W kolejnym kroku przesuwamy się o pół tonu w dół, a potem łapiemy akord E. Fragment z taktów 12-21 to powtórka elementów, które pojawiły się wcześniej. Na uwagę zasługuje motyw z taktów 18-19, który powtarzamy dwa razy. Utwór kończymy akordem E7 (22 takt), którego opalcowanie wygląda następująco - palec środkowy łapie 2 próg struny A, wskazujący 1 próg struny G, a mały 3 próg struny B. Powodzenia w ćwiczeniu i do zobaczenia za miesiąc!